جلوى محراب ، قرار دارد و هم‌چنين پيكركنده‌هايى كه در شكل / C دوازده قرار دارند و در جاهاى زيادى از اين خرابه‌ها به چشم مىخورند ، بىشك افراد روحانى هستند « 1 » . شخصى كه با لباس / C دوازده روى يك صندلى نشسته است ( شكل شانزده و هفده ) ، بايستى شخصيتى غيرروحانى باشد . شايد او رهبر روحانى ايرانيها و هم‌چنين يك فرمانروا بوده است « 2 » . به اين ترتيب امكان دارد ، اين معبد ، كه كم‌كم محل سكونت خليفه‌ها شده است ( اگر بتوان رهبران مذهبى ايرانيهاى باستان را خليفه ناميد ) ، بالاخره با مذهب جديد ، مقر حكومت يك شاه گرديده است . دست كم اين كاخ مىتواند ، همان كاخى باشد ، كه به دست اسكندر جسورانه سوزانده شده است . براى اين‌كه خواننده بتواند تصورى از بازمانده‌هاى اين كاخ يا ويرانه داشته باشد ، در شكل پنج نقشه كاخ را رسم كرده‌ام . روى اين نقشه محل همهء قسمت‌هاى اصل كاخ به دقت نشان داده شده است . در نظر گرفتن بعد در طرح اين نقشه خيلى مهم نبود . چون شارون آن را از دو طرف و دو بروين « 3 » حتى از چهار طرف نشان داده است . اما چون من از محل / P پنج ، تصوير بعد - دارى رسم كرده‌ام و حتما همهء خوانندگان دسترسى به دو اثرى ، كه نام بردم ندارند ، اين تصوير را ، به نام شكل شش ، در اين كتاب مىآورم . در نقشه عمومى و در شكل شش نشان داده نشده است ، كه اين خرابه‌ها در دامنهء كوه بزرگى قرار دارند . چون محل اين ساختمان‌ها در جاى بندى ، در دامنهء كوه بوده است ،

--> ( 1 ) . در شكل / C دوازده ، پيكركنده متعلق به پادشاه و دو نفر از ملازمان است ( تخت‌جمشيد ، لوحه 75 ) . ( 2 ) . شكل شانزده ، منظره باردادن پادشاه ( داريوش ) و منظرهء نگهبانان بر درگاه است ( تخت‌جمشيد ، لوحهء 96 و 97 ) و شكل هفده تالار تختگاه ، سنگ‌نگارهء تخت بر جرز غربى درگاه شرقى ، در ديوار جنوبى است ( تخت‌جمشيد ، لوحهء 106 ) . ( 3 ) . de Bruin .